Wisselkoers Canadese dollar

De Canadese dollar in het kort

De Canadese dollar (CAD) is de munt van Canada, het op één na grootste land ter wereld en een G7-economie die leunt op grondstoffen, industrie en diensten. Het monetaire beleid is in handen van de Bank of Canada in Ottawa, een van de eerste centrale banken die — al in 1991 — een expliciet inflatiedoel invoerde. Eén dollar bestaat uit 100 cent; het symbool is $, internationaal vaak geschreven als C$ of CA$ om verwarring met de Amerikaanse dollar te voorkomen.

Canadezen noemen hun munt de loonie, naar de ijsduiker (loon) op het ééndollarmuntstuk dat in 1987 werd ingevoerd; het tweedollarmuntstuk uit 1996 heet in dezelfde geest de toonie. De biljetten — 5, 10, 20, 50 en 100 dollar — zijn sinds 2011 stap voor stap vervangen door exemplaren van polymeer, dun kunststof dat langer meegaat dan papier. De cent verdween uit het betalingsverkeer: sinds 2013 worden er geen nieuwe meer verspreid en worden contante bedragen afgerond op 5 cent.

Bijzonder is Canada's lange zwevende traditie. Waar de meeste munten na de oorlog vastgeklonken zaten aan de Amerikaanse dollar, liet Canada zijn dollar al van 1950 tot 1962 vrij bewegen — en sinds 1970 opnieuw, tot op de dag van vandaag. Er is dus geen koppeling of vaste koers: de waarde komt volledig op de markt tot stand, met de Bank of Canada als hoeder van de inflatie in plaats van de wisselkoers.

Wat beweegt de koers van de Canadese dollar?

De Canadese dollar is een grondstoffenmunt pur sang. Canada behoort tot de grootste olieproducenten ter wereld — vooral dankzij de teerzanden van Alberta — en exporteert daarnaast aardgas, hout, mineralen en graan. Stijgt de olieprijs, dan stromen er meer dollars Canada binnen en trekt de loonie doorgaans aan; zakt olie in, dan verzwakt de munt vaak mee. Begin 2016, na de ineenstorting van de olieprijs, zakte de loonie zo naar zijn laagste stand tegenover de Amerikaanse dollar in ruim tien jaar.

Minstens zo belangrijk is de verwevenheid met de Verenigde Staten, goed voor circa driekwart van de Canadese uitvoer. Amerikaanse groeicijfers, het renteverschil tussen de Bank of Canada en de Federal Reserve én handelspolitiek werken daardoor direct door in de koers — dat bleek nog in 2025, toen Amerikaanse importheffingen op Canadese goederen de loonie onder druk zetten. Voor de koers in euro's telt daarnaast het rentepad van de ECB: EUR/CAD beweegt op het samenspel van beide economieën.

Anders dan zijn Amerikaanse naamgenoot is de loonie geen veilige haven: bij wereldwijde onrust verliest hij eerder terrein, omdat beleggers dan uit grondstoffen- en risicomunten stappen. In goede grondstoffenjaren kan het hard gaan de andere kant op: in september 2007 bereikte de Canadese dollar — gestuwd door dure olie — voor het eerst sinds 1976 pariteit met de Amerikaanse dollar. Tegenover de euro was de loonie op zijn sterkst in de zomer van 2012, toen de eurocrisis en stevige grondstoffenprijzen samenvielen; je ziet het als dieptepunt in de grafiek op deze pagina.

Euro's omwisselen naar Canadese dollars: waar let je op?

De koers op deze pagina is de indicatieve middenkoers van de ECB. Wissel je echt geld — bij een bank, een wisselkantoor of bij een geldautomaat in Canada — dan krijg je altijd een iets minder gunstige koers: daar zit de marge van de aanbieder in. Hoe groot die marge is, verschilt per aanbieder en verandert geregeld. Vergelijk daarom altijd het totale aantal Canadese dollars dat je voor je euro's krijgt, niet alleen claims als "0% commissie".

In Canada zelf heb je verrassend weinig contant geld nodig: vrijwel overal kun je contactloos betalen met je betaalpas of creditcard, van de supermarkt tot de foodtruck. Krijg je bij het pinnen of afrekenen de vraag "in euro's of in Canadese dollars?", kies dan vrijwel altijd voor de lokale munt. Bij afrekenen in euro's bepaalt de terminal de wisselkoers — dynamic currency conversion — en die is doorgaans ongunstiger dan de koers van je eigen bank. Check vooraf wel welke kosten je eigen bank buiten de eurozone rekent.